سورة الكوثر مكّيّة و هى ثلاث ايات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره الكوثر ( 108 ) : آيات 1 تا 3 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ ( 1 ) فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ ( 2 ) إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ( 3 ) سورهء كوثر اين سوره مكّى است بقول ابن عبّاس و مدنى بقول ضحّاك ، و سه آيت است « 1 » . ابو امامه از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى وى را از جويهاى بهشت آب دهد ، و بعدد هر قربانى كه روز عيد كردند و كنند وى را ده حسنه بنويسد . صادق عليه السّلام گفت « 2 » : هر كه اين سوره در نماز بخواند از حوض كوثر آب خورد و با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در زير درخت طوبى بنشيند . عبد اللّه عبّاس گفت : اين سوره در عاص بن وائل السهمى آمد كه : وى يك روز در مسجد الحرام ميرفت و رسول بيرون ميآمد ساعتى با هم حديث كردند چون در مسجد شد جماعتى از قريش وى را گفتند : با كه سخن ميگفتى ؟ - گفت : با اين أبتر ؛ و رسول را خواست ، و اين آنگاه بود كه : رسول را فرزندى عبد اللّه نام از خديجه فرمان يافته بود و ايشان كسى را كه عقب نداشتى « أبتر » خواندندى و « صنبور » « 3 » ، خداى تعالى اين

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « بىخلاف ، و ده كلمت و چهل و دو حرف » . ( 2 ) - ابو الفتوح ( ره ) اين روايت را در تفسير خود نقل نكرده و بجاى آن روايتى ديگر آورده است ليكن در ساير تفاسير شيعه نقل شده است فراجع ان شئت . ( 3 ) - ابن الاثير در نهايه گفته : « فيه : إنّ قريشا كانوا يقولون : انّ محمّدا صنبور أى أبتر لا عقب له و اصل الصنبور سعفة تنبت فى جذع النخلة لا فى الارض ، و قيل : هى النخلة المنفردة الّتى يدقّ أسفلها ؛ أرادوا أنّه اذا قلع انقطع ذكره كما يذهب أثر الصنبور لأنّه لا عقب له » در منتهى الارب ضمن معانى [ صنبور ] بضمّ صاد بر وزن « عصفور » گفته : « و مرد فرد بىبرادر و فرزند و ضعيف و خوار و بىمونس و بىيار ؛ و منه الحديث : كانت قريش تقول : انّ محمّدا صنبور أى لا ولد له و لا أخ » .